تقویم

۱ فروردین

آغاز نوروز

۲ فروردین

آغاز عملیات فتح المبین (۱۳۶۱)

۲ فروردین

هجوم مأموران ستمشاهی پهلوی به مدرسه فیضیۀ قم (۱۳۴۲)

۷ فروردین

روز هنرهای نمایشی

۱۰ فروردین

ولادت حضرت امام محمد باقر علیه‌السلام (۵۷ ه ق)

۱۲ فروردین

روز جمهوری اسلامی ایران

۱۳ فروردین

روز طبیعت

۱۸ فروردین

روز سلامتی

۱۹ فروردین

ولادت امام محمدتقی (ع) (۱۹۵ق)

۱۹ فروردین

ولادت حضرت امام محمد تقی علیه‌السلام «جواد الائمه» (۱۹۵ ه ق)

 

بیست فروردین ماه سال ۱۳۸۵. خبر دستیابی ایران به فناوری غنی سازی اورانیوم و راه اندازی یک زنجیره کامل غنی سازی در نطنز اعلام شد. در پی این خبر، با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، به پاس قدردانی از تلاش های افتخارآمیز دانشمندان جوان ایران اسلامی، بیستم فروردین ماه، مقارن با تکمیل چرخه سوخت هسته ای، در تقویم رسمی ایرانیان روز ملی فناوری هسته ای نام گرفت.

فناوری هسته ای، به توانایی تبدیل اورانیوم طبیعی به اورانیوم غنی شده از طریق شکافت اتم ها و توانمندی هم جوشی اتم ها اطلاق می شود.

تولید برق هسته ای از برنامه های کلان جمهوری اسلامی است که در این زمینه داشتن چرخه سوخت هسته ای و توسعه نیروگاه های اتمی نقش مهمی دارند.

دستیابی به فناوری هسته ای و پیشرفته، جزو حقوق مسلّم کشورهای عضو پیمان عدم گسترش سلاح های هسته ای است. براساس این پیمان، کشورهایی که دارای فناوری پیشرفته هسته ای و نیز سلاح اتمی اند، موظفند به دیگر کشورهای عضو در دستیابی به فناوری هسته ای غیرنظامی کمک کنند.

در قبال این کمک، کشورهای مورد نظر متعهد می شوند: از هر گونه تلاش برای رسیدن به سلاح اتمی صرف نظر نمایند».

انرژی هسته ای، کلید تعیین کننده استقلال و عدم استقلال کشورها در دنیای آینده است. با توجه به محدودیت منابع خداداد سوخت فسیلی، فناوری اکتسابی در زمینه سوخت پاک و انرژی هسته ای، نقش مهم و برجسته ای در تعیین شاخص های اقتدار و استقلال کشورها ایفا می کنند.

در نظام جهانی فعلی، دستیابی به چرخه سوخت هسته ای بر اقتدار سیاسی می افزاید و در فرآیند چانه زنی ها و کشمکش های دیپلماتیک و قراردادها و عهدنامه ها، بر کارآیی دارندگان انرژی اتمی اثرگذار است.

اورانیوم امروز خود یک عامل تعیین کننده برای سیطره قدرت در جهان به شمار می رود و دستیابی به فناوری غنی سازی اورانیوم و ایجاد نیروگا ه های اتمی، شرایط سلطه از پیش تعیین شده را که بعد از پایان جنگ سرد و شکل گیری روابط جدید بین المللی به وجود آمده است، به چالش می گیرد و قدرت ها را به دوباره سازی روابط تهدید می کند.

دانش هسته ای میعادگاه دانش های دیگر است و رشد و توسعه معنادار دانش هسته ای ارتقای سطح سایر فناوری ها و فنون را به دنبال خواهد داشت. ازاین رو، گفته می شود دانش هسته ای، دانش حساس و فاخر است و دستیابی به آن موجب ایجاد غرور ملی و پرستیژ ملی در مردم یک جامعه یا کشور خواهد شد.

یکی از مهم ترین موارد استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای، تولید برق از نیروگاه های اتمی است.

در کشورهای پیشرفته صنعتی از انرژی هسته ای به صورت گسترده در پزشکی استفاده می شود. شیوع برخی از بیماری ها از جمله سرطان، ضرورت تقویت طب هسته ای در کشورهای در حال توسعه را هر روز بیشتر می کند.

تکنیک های هسته ای در حوزه دامپزشکی موارد مصرفی چون: تشخیص و درمان بیماری های دامی، تولید مثل دام، اصلاح نژاد دامی، تغذیه، بهداشت و ایمن سازی محصولات دامی و خوراک دام دارد.

اولین تلاش های ایران برای دستیابی به فناوری هسته ای به دهه ۵۰. م بازمی گردد.

نخستین کشوری که ایران را به دستیابی به فناوری هسته ای تشویق کرد و این فناوری را به ایران منتقل نمود، امریکا، نخستین مخالف امروزی ایران در تحقیقات هسته ای است.

در راستای حمایت های آشکار امریکا، ایران در سال ۱۹۵۸ به عضویت آژانس بین المللی اتمی درآمد.

تا وقوع انقلاب اسلامی در فوریه ۱۹۷۹، راکتور شماره یک بوشهر به میزان ۸۵ درصد و احداث راکتور شماره دو نیز ۶۵ درصد پیشرفت فیزیکی داشتند.

با پیروزی انقلاب، دولت موقت به ریاست مهدی بازرگان و انتصاب دکتر فریدون از فعالان نهضت آزادی، به ریاست سازمان انرژی اتمی ایران، عملیات ساخت نیروگاه بوشهر، به عنوان بزرگ ترین پروژه اجرایی هسته ای خاورمیانه در زمان خود، را متوقف کرد و بسیاری از برنامه های هسته ای دیگر را به تعطیلی کشاند.

پس از انقلاب، شرکت آلمانی زیمنس، حاضر به تکمیل نیروگاه هسته ای بوشهر نشد.

 

با عزت پای حقوق مسلّم خویش ایستاده ایم

«جمهوری اسلامی ایران، ۲۰ فروردین ماه ۱۳۸۵ برابر با ۹ آوریل ۲۰۰۷ از طریق افتتاح پروژه راه اندازی دومین مجموعه جدید سانتریفیوژهای تأسیسات هسته ای نطنز با ورود به مرحله صنعتی غنی سازی اورانیوم، به بزرگ ترین دستاورد تاریخ خود دست یافت.»

این خبر در حالی موج شور و شعف حاصل از سربلندی و پیروزی را به رگ های کشور تزریق کرد که سخنگوی کاخ سفید در مقابل این توانمندی ایرانیان، آنان را تهدید به منزوی تر شدن در جامعه جهانی و اعمال تحریم های بیشتر سیاسی و اقتصادی کشورشان کرد. وزیر امور خارجه بریتانیا این پیروزی ملت ایران را نادیده گرفتن خواست جامعه جهانی قلمداد کرد و وزیر امور خارجه فرانسه اعلام کرد، اگر این روند ادامه یابد، باید تحریم های سخت تری بر ایران اعمال شود.

رسیدن به این مرحله از دانش روز با وجود محاصره شدید اقتصادی از سوی غرب، نمایانگر اراده ملت همیشه سربلند ایران برای فتح قله های علمی و رسیدن به استقلال بی قید و شرط است.

واقعیت این است که کشورهای قدرتمند جهان، هرگز سربلندی و استقلال ایران را خواهان نبوده نگاهی اجمالی به تاریخ گذشته نشان می دهد، هرگاه ملت ایران دست بر زانوهای خود زده و آماده انجام دادن تحولی عظیم گردیده، آنها با شدت در مقابل ایران صف کشیده اند.

باور دستیابی کشوری از منطقه خاورمیانه با وجود تحریم های طولانی مدت به چرخه کامل سوخت هسته ای، آن هم با تکیه بر همت دانشمندان جوان داخلی، برای غرب تبدیل به کابوسی دهشتناک شده است؛ تا جایی که برای توقف فعالیت های غنی سازی ایران تاکنون قطع نامه های مختلف چون ۱۷۳۷، ۱۶۹۶ و ۱۷۴۷ را در شورای امنیت سازمان ملل تصویب کرده اند.

با وجود تمام این تلاش های نافرجام قدرتمندان جهان، ملت ایران همچون ملی شدن صنعت نفت، دوران مبارزه با استبداد ستم شاهی و هشت سال دفاع مقدس، بر سر خواسته های خود پافشاری خواهد کرد تا به آنچه حق مسلّم مردم و سرزمینش است، دست یابد. ملت همیشه در صحنه ایران، اثبات کرد که اراده راسخ ملی ایرانیان در زمینه علوم پیشرفته روز دنیا نیز به ثمر خواهد نشست و حیات توأم با عزت، نتیجه شیرین پافشاری بر خواسته های بحق ایرانیان است.

 

 

۲۰ فروردین

روز هنر انقلاب اسلامی (سالروز شهادت سید مرتضی آوینی ۱۳۷۲)

۲۰ فروردین

روز ملی فناوری هسته‌ای

۲۰ فروردین

روز هنر انقلاب اسلامی (سالروز شهادت سید مرتضی آوینی ۱۳۷۲ه ش)

۲۱ فروردین

تأسیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی (۱۳۵۸)

۲۱ فروردین

شهادت امیر سپهبد علی صیاد شیرازی (۱۳۷۸)

۲۱ فروردین

تأسیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی (۱۳۵۸)

۲۱ فروردین

شهادت امیر سپهبد علی صیاد شیرازی (۱۳۷۸ ش)

۲۲ فروردین

ولادت حضرت امام علی (ع)

بنا به نوشته مورخین، امام علی (ع) در روز جمعه ۱۳ رجب سال سی‌‏ام عام الفیل و در خانه‌ی خدا متولد شدند.
پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف (عموی پیامبر (ص)) و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود. بنابراین امام علی (ع) از هر دو طرف هاشمی نسب است.
مادر این حضرت، خداپرست بوده و با دین حنیف ابراهیم زندگی می‌کرد و پیوسته به درگاه خدا مناجات کرده و تقاضا می‌نمود که وضع این حمل را بر او آسان گرداند.
فاطمه بنت اسد، مادر امیر المؤمنین (ع)، در حالی که هنگام تولد فرزندش فرا رسیده بود به زیارت خانه‌ی خدا رفت و گفت:
"خدایا من به تو و به آنچه از رسولان و کتاب‌ها از جانب تو آمده‏اند ایمان دارم و سخن جدم ابراهیم خلیل را تصدیق می‌کنم و اوست که این بیت عتیق را بنا نهاده است. به حق آنکه این خانه را ساخته و به حق مولودی که در شکم من است ولادت او را بر من آسان گردان"
در این هنگام به فرمان خدا، دیوارهای خانه‌ی خدا (کعبه) شکافت و فاطمه به درون خانه رفت و دیوار به هم بر آمد. فاطمه پس از سه روز بیرون آمد و در حالی که امیرالمؤمنین (ع) را در بغل داشت، گفت من به خانه خدا وارد شدم و از میوه‏های بهشتی و بار و برگ آنها خوردم و چون خواستم بیرون آیم هاتفی ندا کرد: "ای فاطمه نام او را علی بگذار که او علی است و خداوند علی الاعلی می‌فرماید من نام او را از نام خود گرفتم و به ادب خود تأدیب‌اش کردم و او را به غامض علم خود آگاه گردانیدم و اوست که بت‌ها را در خانه من می‌شکند و اوست که در بام خانه‏ام اذان می‌گوید و مرا تقدیس و پرستش می‌نماید. خوشا بر کسی که او را دوست داشته باشد و فرمانش را اطاعت کند و وای بر کسی که با او دشمنی کرده و از او نافرمانی کند."
و چنین افتخاری منحصر به فردی که برای علی (ع) در اثر ولادت در درون کعبه حاصل شده است برای احدی از عموم افراد بشر به دست نیامده است.
در بعضی روایات آمده است که فاطمه بنت اسد پس از وضع حمل (پیش از آنکه به دستور ندای غیبی، نام علی را برای آن حضرت برگزیند) نام وی را حیدر انتخاب کرده بود؛ و چون نام آن حضرت علی گذاشته شد، "حیدر" یکی از القاب آن حضرت گردید. از دیگر القاب مشهور آن حضرت " اسدالله، مرتضی، امیرالمؤمنین و اخو رسول‌الله" بوده و کنیه‌های ایشان نیز "ابوالحسن و ابوتراب" است. همچنین فاطمه بنت اسد برای رسول اکرم (ص) نیز به منزله‌ی مادر بوده و از اولین گروهی است که به آن حضرت ایمان آورد و به مدینه مهاجرت نمود و هنگام وفاتش نبی اکرم (ص)، پیراهن خود را برای کفن او اختصاص داد و بر جنازه‏اش نماز خواند و خود در قبر او قرار گرفت تا وی از فشار قبر آسوده گردد و او را تلقین فرمود و دعا نمود.

۲۲ فروردین

ولادت حضرت امام علی علیه السلام (۲۳ سال قبل از هجرت) (تعطیل) آغاز ایام البیض (اعتکاف)

۲۴ فروردین

وفات حضرت زینب (س) (۶۲ ق)

۲۴ فروردین

تغییر قبله مسلمین از بیت‌المقدس به مکه (۲ ق)

۲۴ فروردین

تغییر قبلۀ مسلمین از بیت المقدس به مکه معظمه (۲ ه ق)

۲۵ فروردین

روز بزرگداشت عطار نیشابوری

۲۵ فروردین

روز بزرگداشت عطار نیشابوری

چرا ۲۹ فروردین روز ارتش نام گرفت؟

نامگذاری ۲۹ فروردین هرسال به نام روز ارتش از ابتکارات امام خمینی (ره) بود. آن هم در شرایطی که ارتش جمهوری اسلامی با کارشکنی های مختلف داخلی و خارجی روبه رو بود.

 

از ۱۹ بهمن ۵۷ و دیدار همافران نیروی هوایی ارتش با امام خمینی (ره) ارتشی ها با سرعت بیشتری به انقلاب اسلامی پیوستند و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، از همان اولین روز، کار خود را برای دفاع از انقلاب اسلامی ایران شروع کردند.اولین درگیری و نا آرامی در منطقه ترکمن صحرا و در نزدیک مرزهای شوروی (سابق) توسط گروهکهای چپ و مزدوران استکبار با هدف خودمختاری منطقه آغاز شد که با اعزام یگانی از کارکنان داوطلب نیروی زمینی ارتش سرکوب شد. ارتش به سراغ کنترل ناآرامی های سایر مناطق مثل کردستان و آذربایجان غربی رفت. همزمان جنگ روانی علیه ارتش در داخل و خارج کشور به راه افتاده بود و به دنبال آن بود تا ارتش را یک نیروی ضد مردمی و عامل امپریالیسم معرفی کند که همچنان سرکوب مردم را ادامه می داد و بایستی منحل می شد و جای خود را با یک ارتش خلقی یا بی طبقه توحیدی عوض می کرد.

همین جوسازی ها سبب شد تا شهید سپهبد ولی الله قرنی اولین رییس ستاد مشترک ارتش در نامه ای استعفای خود در روزهای اول فروردین ۱۳۵۸ را به امام خمینی (ره) تقدیم کند. شهید قرنی در استعفای خود با شکایت از اقدامات ضد انقلاب و دشمنان خارجی و دخالت های بیجا در امور ارتشچنین نوشته بود: «معاون نخست وزیر انقلاب که خود را واضع مقررات و مالک الرقاب می داند بدون آنکه بداند ارتش چه موقعیت و چه امکاناتی دارد و متأسفانه بدون اینکه حتی اینجانب را طرف مشورت قرار دهد هر روز دستوراتی صادر می نماید که ارتش بایستی شاهد لطمه ای دیگر بر روحیات افسران و افراد خود و افتادن مقداری سلاح و مهمات و مال و منال به دست افراد ناصالح و وابسته به خارجیان باشد و... وزیر دفاع بدون مشورت و نظر خواهی از اینجانب و خارج از وظایف خود می رود و از رادیو و تلویزیون و مطبوعات نسنجیده می گوید که سربازان فروردین مرخص و بالنتیجه تعداد معدودی که از ارتش با خون دل به سربازخانه ها کشانده بود، نگهداری سربازخانه ها را رها کرده و به موطن خود می روند و شب هنگام عناصر توده ای وابسته به سیاستهای خارجی با کامیونها به سربازخانه ها می روند و باقیمانده اسلحه و مهمات را بار کرده و به خارج از شهر می برند... دولت بدون مشورت با ارتش و آگاه ترین مرجع ارزیابی کردستان، نمایندگانی را به آن صفحات می فرستند که با ورود آنها و اولین سخن پراکنی که می کنند مردم را به پادگان مهاباد ریخته و غارت می کنند و در جلوی همین هیأت فرمانده پادگان را گلوله باران می کنند «...

کمتر از یک ماه بعد، سپهبد قرنی توسط گروهک فرقان ترور شد و به شهادت رسید تا علاوه بر آثار جنگ روانی سنگینی که بطور مستقیم و غیر مستقیم توسط دشمنان خارجی، طیف ضدانقلاب، منافقین، حزب توده و عناصر نا آگاه در ارتش جریان داشت، بی انضباطی، سستی و عدم تمکین از فرماندهان نیز به مشکلات ارتش اضافه شود. مشکلات فراوان ارتش سبب شد تا فرماندهان وقت ارتش جمهوری اسلامی ایران با درخواست وقت ملاقات از امام خمینی (ره) برای بیرون رفتن از این وضعیت چاره اندیشی کنند و از امام (ره) بخواهند ایشان فرماندهی خود بر کل نیروهای مسلح را مجدداً اعلام نمایند. تا با استفاده از این حکم حکومتی قوام و انضباط بر ارتش برگردد. امام خمینی نیز (ره) با صدور پیامی تاریخی در تاریخ ۲۹ فروردین سال ۵۸ خطاب به ملت، سنگ بنای روز ارتش را گذاشتند. دربخشی از پیام امام خمینی (ره) آمده بود:

» روز چهارشنبه ۲۹ فروردین روز ارتش اعلام می‏شود. ارتش محترم در این روز در شهرستانهای بزرگ با ساز و برگ به رژه بپردازند و پشتیبانی خود را از جمهوری اسلامی و ملت بزرگ ایران و حضور خود را برای فداکاری در راه استقلال و حفظ مرزهای کشور اعلام نمایند.

ملت ایران موظفند از ارتش اسلامی استقبال کنند و احترام برادرانه از آنان نمایند. اکنون ارتش در خدمت ملت و اسلام است و ارتش اسلامی است، و ملت شریف لازم است آن را به این سِمت رسماً بشناسند و پشتیبانی خود را از آن اعلام نمایند. اکنون مخالفت با ارتش اسلامی که حافظ استقلال و نگهبان مرزهای آن است جایز نیست. ما و شما و ارتش، برادرانه باید برای حفظ و امنیت کشورمان کوشش کنیم و به شرارت اشرار و اختلال مفسدان خاتمه دهیم «.

امام خمینی (ره) در بخش های دیگر پیام خود نیز مشکلات دیگر پیش روی ارتش را نیز مورد توجه قرار دادند تا توطئه های داخلی و خارجی علیه ارتش جمهوری اسلامی ایران را نقش بر آب کنند.

از آن تاریخ به بعد هرسال در سالگرد صدور این پیام، روز ارتش در سراسر کشور جشن گرفته می شود و ارتش در شهرهای مختلف به رژه و نمایش قدرت می پردازد

 

۱ اردیبهشت

روز بزرگداشت سعدی

تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (۱۳۵۸)

چکیده

جوانان متعهد انقلابی که با یاری خدا و رهبری امام خمینی رحمه‌الله توانستند پس از سال‌ها مبارزه، رژیم پهلوی را سرنگون کنند، باید برای حفظ و تداوم این نهضت، از انقلاب و دستاوردهای آن محافظت می‌کردند. بنابراین، از همان ابتدای پیروزی انقلاب، هسته‌های امنیتی حافظ انقلاب به وجود آمد. یکی از آنها نهاد مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که با هدایت امام خمینی رحمه‌الله در اردی‌بهشت سال ۱۳۵۸ تشکیل شد. شورای انقلاب با تأسیس شورای فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، گامی اساسی در راه سازمان‌دهی این نهاد برداشت.

آغاز ظهور

از مهم‌ترین نیازهای انقلاب اسلامی پس از پیروزی، پیش‌گیری از فعالیت ناجوان‌مردانه ضد انقلاب در داخل و خنثی‌سازی توطئه‌های خارجی بود. در آن زمان، دستگاه دفاعی و امنیتی بازمانده از دوره پهلوی، به پاک‌سازی و بازسازی نیاز داشت. بر اساس همین نیاز، کمیته‌های انقلاب اسلامی با حضور و شرکت فعال مردم در مساجد به صورت خودجوش تشکیل شد. دولت موقت ابتدا تلاش داشت این نیروها را زیر سلطه خویش درآورد، ولی این تلاش با مخالفت افراد متعهد این تشکیلات روبه‌رو شد. در نهایت، این نهاد تازه‌تأسیس، زیر نظر حضرت امام قرار گرفت. ایشان هم در دوم اردی‌بهشت سال ۱۳۵۸، به صورت رسمی، فرمان تشکیل این نیرو را زیر نظر شورای انقلاب صادر کرد. درباره انتخاب نامی که نشان دهنده روح حاکم بر این نهاد باشد، بحث‌های فراوانی پدید آمد و در نهایت، این نهاد عنوان «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» به خود گرفت.

هدف از تشکیل سپاه

هدف از تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نگهبانی از انقلاب و دستاوردهای آن و کوشش در راه تحقق آرمان‌های الهی و گسترش حاکمیت قانون خداست. تقویت توان دفاعی جمهوری اسلامی از راه همکاری با دیگر نیروهای مسلح و آموزش نظامی، از دیگر اهداف تشکیل این نهاد شمرده می‌شود.

مأموریت سپاه

در اساس‌نامه سپاه پاسداران که به تصویب شورای انقلاب رسیده، مبارزه قانونی با عوامل و جریان‌هایی که درصدد خراب‌کاری و براندازی نظام جمهوری اسلامی هستند یا با توسل به زور، می‌خواهند حاکمیت قوانین جمهوری اسلامی را از بین ببرند، از مأموریت‌های این نهاد شمرده شده است. از دیگر وظایف این ارگان، می‌توان به خلع سلاح کسانی که بدون مجوز قانونی، اسلحه دارند و همکاری با نیروهای انتظامی در مواقع لزوم برای برقراری نظم و امنیت و حاکمیت قانون در کشور اشاره کرد.

مقابله با فتنه گروهک ها

سپاه هم‌زمان با توطئه‌های گروهک‌های ضد انقلاب و اعلام جنگ مسلحانه بر ضد نظام مقدس جمهوری اسلامی، به مقابله با این توطئه‌ها پرداخت و با کشف و انهدام خانه‌های تیمی، توطئه شوم دشمن را نقش بر آب کرد. در آغاز پیروزی انقلاب، ابرقدرت‌ها به دنبال از دست دادن منافع بی‌شماری که از چپاول ذخایر کشور ایران به دست می‌آوردند، به فکر شکست انقلاب از راه رویارویی نظامی افتادند. یکی از شگردهای آنان، استفاده از گروه‌های مزدور داخلی بود. آنان با حوادثی همچون ماجرای گنبد، غائله خوزستان و اغتشاش کردستان، می‌خواستند نظام مقدس جمهوری اسلامی را از درون متلاشی کنند. سپاه پاسداران بر اساس رسالتی که بر دوش داشت، یکی از نخستین نهادهایی بود که به سرکوب گروه‌های وابسته پرداخت.

افزایش توان سپاه

سپاه پاسداران هنگامی تولد یافت که انقلاب اسلامی با انواع توطئه‌ها و شرارت‌های داخلی گروهک‌ها روبه‌رو بود. مقابله با این آفت‌ها، برای نهادی که هنوز آمادگی دفاعی لازم را به دست نیاورده بود، بدون یاری الهی، حمایت و رهبری حضرت امام خمینی رحمه‌الله، روحیه انقلابی و شهادت‌طلبی پاسداران و برخورداری از حمایت ملت ممکن نبود.
با گذشت زمان، توان مقابله سپاه با حوادث افزایش یافت و در برخورد با ترورها، آشوب‌ها و درگیری‌ها فعالانه شرکت کرد. سپاه پاسداران با توجه به ضرورت، در عرصه‌های انتظامی و امنیتی نیز فعال گردید و در کشف و انهدام خانه‌های تیمی منافقان، نقش مهمی ایفا کرد.

حضور سپاه در عرصه سازندگی

پس از پذیرش قطع‌نامه ۵۹۸، سپاه پاسداران افزون بر وظیفه اصلی خود که حفظ کیان اسلامی کشور بود، بر اساس فرمان مقام معظم رهبری، وارد میدان سازندگی کشور شد. هدف سپاه از ورود به این عرصه، استفاده بهینه از منابع و امکانات اقتصادی و عمرانیِ موجود در سپاه، مشارکت در اجرای برنامه‌های توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور، کسب تجربه و دانش فنی به منظور افزایش توان دفاعی سپاه، تداوم ارتباط سپاه و مردم و ایجاد بستر مناسب برای مشارکت نیروهای متخصص بسیجی در توسعه کشور بود.

عملکرد سپاه در عرصه سازندگی

هم‌زمان با پیروزی انقلاب اسلامی و از همان روزهای نخست، موضوع سازندگی کشور از سوی بنیان‌گذار انقلاب اسلامی به عنوان یکی از اصلی‌ترین برنامه‌ها مطرح شد. به دنبال تأکید حضرت امام خمینی رحمه‌الله، موضوع سازندگی در جنبه‌های گوناگون سرلوحه امور قرار گرفت. دیری نپایید که کینه‌ورزی دشمنان انقلاب و اسلام، این تحول را نشانه رفت و آثار کارشکنی، ابتدا با درگیری‌های داخلی و سپس با تحمیل جنگ و صدها توطئه خرد و کلان دیگر، بر ضد نظام نوپای انقلاب اسلامی شدت گرفت.
پس از فراغت از جنگ، قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء صلی‌الله‌علیه‌و‌آله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در راه مأموریت دفاع از دستاوردهای انقلاب اسلامی و توسعه همه‌جانبه کشور، وارد عرصه سازندگی شد. این مرکز با اجرای طرح‌های بزرگ ملی و محلی در زمینه‌های گوناگون، مانند سد سازی، جاده‌سازی، زه‌کشی و احداث کانال، ساخت تصفیه‌خانه، احداث خطوط انتقال آب و گاز و نفت، ساخت سازه‌های شناور، بندر، اسکله و موج شکن، ساخت پالایشگاه، احداث تونل، سازه‌های زیرزمینی، مخازن نفت و آب، حمل و نقل، معدن، کشاورزی، خدمات مشاوره‌ای و...، کمک به دولت جمهوری اسلامی و خدمت به مردم را هدف خود قرار داد.

سپاه و رسالت فرهنگی

اگرچه سپاه برای مقابله با انواع تهدیدهای موجود، هویتی نظامی یافت، ولی نظامی‌گری، در واقع یکی از جنبه‌های وجودی این نهاد مقدس را تشکیل می‌داد. پاسداری از دستاوردهای انقلاب اسلامی در همه شئون کشور، اصلی‌ترین مأموریتی بود که از روزهای نخست از سوی حضرت امام خمینی رحمه‌الله و دیگر مسئولان کشور بر عهده سپاه گذاشته شد.
در دهه اخیر که دشمنان بیداری اسلامی، دایره تهدیدهای خود را در حوزه فرهنگ، متمرکز و سطح عملیات روانی خویش را گسترده کرده است، اندیشه‌ای مقدس در سطح فرماندهان عالی سپاه شکل گرفت که به فعالیت‌های فرهنگی معتقد است. این دیدگاه که از حساسیت اوضاع فرهنگ جهانی و تهدیدهای بر ضد جهان اسلام سرچشمه می‌گیرد، می‌کوشد فعالیت‌های فرهنگی سپاه را به عنوان یکی از مأموریت‌های اصلی این نهاد در کنار مأموریت‌های دیگر ببیند.

افتخارآفرینی‌های سپاه

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مدت‌زمانی کوتاه، شگفتی جهانیان را برانگیخت. نهادی که هیچ‌گونه پیشینه نظامی‌گری نداشت و از آموزش‌های کلاسیک دانشکده‌های نظامی بی‌بهره بود، چنان افتخارهایی آفرید که عظمت آنها را در ژرفای سخن معمار انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی رحمه‌الله می‌توان یافت، آنجا که اداره کشور وابسته به وجود سپاه گردید: «پاسدارها اگر نباشند،... کی می‌تواند این مملکت را اداره کند؟» و آنجا که پاسدار بودن آرزوی امام شد: «ای کاش من هم یک پاسدار بودم» و چه افتخاری بالاتر از این!
نگاهی به عملکرد سپاه در سنگر دفاع از انقلاب، خنثی‌سازی توطئه‌ها و خاموش کردن شعله فتنه‌های کور گروهک‌های داخلی و گذری بر عملکرد سپاه در سنگر سازندگی و طراحی و ساخت سلاح‌ها و تجهیزات فوق مدرن نظامی، همه گویای موفقیت‌های روزافزون این نهاد افتخارآفرین است.

فعالیت‌های سپاه در یک نگاه

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی افزون بر جنبه دفاع در برابر دشمن، ضریب امنیت اجتماعی کشور را با ایجاد روحیه امیدواری افزایش داد و معادله‌های دشمنان را در ایجاد تهدید نظامی بر ضد نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بر هم زد.
بخشی از عملکرد این نهاد در راه حفظ دستاوردهای بلند انقلاب اسلامی عبارت است از: حضور در دفع غائله گنبد و ترکمن صحرا، جلوگیری از سقوط شهرهای سنندج، پاوه و نقده به دست گروهک‌های ضد انقلاب، برقراری امنیت در مرزهای شمال غرب کشور، مقابله با غائله سیستان و بلوچستان و جلوگیری از سقوط شهر زاهدان، خنثی‌سازی فتنه گروهک خلق مسلمان در تبریز، مقابله با توطئه‌های منافقان در خارج از کشور، ایجاد شبکه اطلاعاتی و امنیتی مناسب که مبنایی برای تشکیل وزارت اطلاعات شد، مشارکت در بازسازی کشور و....

سپاه پاسداران در آینه کلام امام خمینی رحمه‌الله

امام خمینی رحمه‌الله در بخشی از سخنان خود در حمایت از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی فرمود: «من از سپاه راضی هستم و به هیچ‌وجه نظرم از شما برنمی‌گردد. اگر سپاه نبود، کشور هم نبود. من سپاه پاسداران را بسیار عزیز و گرامی می‌دارم. چشم من به شماست. شما هیچ سابقه‌ای جز سابقه اسلامی ندارید».
ایشان همچنین درباره نقش سپاه در پشتیبانی از جمهوری اسلامی فرمود: «سپاه پاسداران که رُکنی بزرگ در پیروزی انقلاب اسلامی است، با اقتدا به مولای خود سید مظلومان علیه الصلوه والسلام نجات‌بخش ملت ایران و اسلام عزیز از شب‌های تاریک و ظلمانی ستمشاهی بود و در پاسداری از انقلاب و هدف‌های آن، عاملی مؤثر و رُکنی رکین بوده و هست».

سپاه پاسداران در سایه‌سار کلام رهبر

رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت اللّه خامنه‌ای درباره جایگاه سپاه در نظام جمهوری اسلامی ایران می‌فرماید: «سپاه در تاریخ شناخته شده خود ما، یک پدیده کم‌نظیر و شاید بی‌نظیر است؛ یعنی سپاه، موجودی است که ولادت و رشد و نمای آن در صحنه انقلاب، آن هم در عرصه دشوارترین آزمون‌های انقلاب بود».
ایشان در جای دیگر می‌فرماید: «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در سایه روحیه انقلابی و معنویتی که از سرچشمه جوشان دل منوّر و روح مصفای آن امام عارفان و قُدوه صالحان، پیوسته می‌جوشید و بیش از همه، جوانان رزمنده و خالص سپاه و بسیج را سیراب می‌کرد، توانست نقش تعیین کننده‌ای در دفع حمله ایادی استکبار به جمهوری اسلامی، ایفا... و حفظ و استمرار نظام را تضمین کند».

 

سالروز اعلام انقلاب فرهنگی (۱۳۵۹ ه ش)

سالروز اعلام انقلاب فرهنگی مصادف با چنین روزی از سال ۱۳۵۹ هجری شمسی می‌باشد.
به‌دنبال پیروزی انقلاب اسلامی، نیاز به تحول عمیق در فرهنگ‌های وارداتی در جامعه و خصوصاً در نظام آموزشی و فرهنگی کشور احساس می‌شد؛ چرا که نظام آموزش کشور که پایه فرهنگ جامعه می‌باشد، تحت سلطه استعمار پایه‌ریزی شده بود و تأمین‌کننده نیازهای اساسی جامعه اسلامی و مبتنی بر فرهنگ اسلامی نبود.
از این‌رو در ابتدای انقلاب، گروه‌های مختلف وابسته به غرب و شرق، دانشگاه را پایگاهی برای اشاعه عقاید انحرافی خود و نیز کانون مقابله با دانشجویان انقلابی و مسلمان قرار داده بودند و دانشگاه به صحنه زد و خورد و ضرب و شتم گروهک‌ها بدل شده بود.
در بیست و نهم فروردین‌ماه ۱۳۵۹ ش، منافقین و گروهک‌ها با حمله به دانشگاه تربیت معلم و ضرب و شتم دانشجویان مسلمان، کنترل دانشگاه را در دست گرفتند. شورای انقلاب ۳ روز به آن‌ها مهلت داد تا اتاق‌ها و ستادهای عملیاتی خود را از دانشگاه‌ها خارج کنند.
مردم به‌منظور مقابله با گروهک‌ها به راهپیمایی پرداختند و در روز دوم اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۵۹ هجری شمسی درحالی‌که منافقین به سلاح گرم و سرد مسلح بودند، مردم موفق به شکست آن‌ها شدند و دانشگاه را تصرف کردند که این حرکت مورد تأیید امام (ره) قرار گرفت.
پس از آن، ضرورت ایجاب می‌‏کرد تا دانشگاه‏‌ها برای مدتی تعطیل باشد تا تغییر و تحولی اساسی در تمام نظام آموزشی کشور انجام شود، از این‌رو دانشگاه‏‌ها از آن روز تعطیل شدند تا با مطالعه و دقت و فرصت کافی، تحولی بنیادین و اساسی در نظام دانشگاهی کشور پدید آید. این وظیفه به عهده ستاد انقلاب فرهنگی محول گردید تا این‌که دانشگاه‏‌ها در بیست و هفتم آذرماه ۱۳۶۱ ش در سالروز وحدت حوزه و دانشگاه، بازگشایی شدند. این حرکت با هدف اسلامی کردن دانشگاه‏‌ها و خارج ساختن عوامل طاغوتی بود که به انقلاب فرهنگی موصوف گردید.
عمده‌ترین اهداف انقلاب فرهنگی، تجدید نظر در نظام آموزش و ساختار دانشگاه‌ها و متحول ساختن آن متناسب با نیازهای کشور و تأمین استقلال سیاسی، اقتصادی و رهایی از وابستگی به شرق و غرب و نیز تصفیه دانشگاه‌ها از عناصر وابسته به استعمارگران و ابرقدرت‌ها و به‌طور کلی از عناصر ضد انقلاب بود.

 

منبع: پایگاه اطلاع رسانی حوزه

 

 

۳ اردیبهشت

روز بزرگداشت شیخ بهایی

یست و پنجم رجب سالروز شهادت امام موسی کاظ م (علیه السلام)، امام هفتم شیعیان جهان در سال ۱۸۳ هجری است.

درباره حبس امام موسی (ع) به دست هارون الرشید شیخ مفید در ارشاد روایت می کند که علت گرفتاری و زندانی شدن امام، یحیی بن خالد بن بر مک بوده است زیرا هارون فرزند خود امین را به یکی از مقربان خود به امام جعفربن محمد ابن اشعث که مدتی هم والی خراسان بوده است سپرده بود و یحیی بن خالد بیم آن را داشت که اگر خلافت به امین برسد جعفربن محمد را همه کاره دستگاه خلافت سازد و یحیی و بر مکیان از مقام خود بیفتند.

جعفر بن محمد بن اشعث شیعه بود و قایل به امامت موسی (ع) و یحیی این معنی را به هارون اعلام می داشت. سرانجام یحیی پسر برادر امام را به نام علی بن اسماعیل بن جعفر از مدینه خواست تا به وسیله او از امام و جعفر نزد هارون بدگویی کند. گویند امام هنگام حرکت علی بن اسماعیل از مدینه او را احضار کرد و از او خواست که از این سفر منصرف شود. و اگر ناچار می خواهد برود از او سعایت نکند. علی قبول نکرد و نزد یحیی رفت و بوسیله او پیش هارون بار یافت و گفت از شرق و غرب ممالک اسلامی مال به او می دهند تا آنجا که ملکی را توانست به هزار دینار بخرد. هارون در آن سال به حج رفت و در مدینه امام و جمعی از اشراف به استقبال او رفتند. اما هارون در قبر حضرت رسول (ص) گفت یا رسول الله از تو پوزش می خواهم که می خواهم موسی بن جعفر را به زندان افکنم زیرا او می خواهد امت ترا برهم زند و خونشان بریزد. آنگاه دستور داد تا امام را از مسجد بیرون بردند و او را پوشیده به بصره نزدوالی آن عیسی بن جعفربن منصور بردند.

عیسی پس از مدتی نامه ای به هارون نوشت وگفت که موسی بن جعفر در زندان جز عبادت ونماز کاری ندارد یا کسی بفرست که او را تحویل بگیرد یا من او را آزاد خواهم کرد. هارون امام را به بغداد آورد و به فضل بن ربیع سپرد و پس از مدتی از او خواست که امام را آزاری برساند اما فضل نپذیرفت و هارون او را به فضل بن یحیی بن خالد برمکی سپرد. چون امام در خانه فضل نیز به نماز و روزه و قرائت قرآن اشتغال داشت فضل بر او تنگ نگرفت و هارون از شنیدن این خبر در خشم شد و آخر الامر یحیی امام را به سندی بن شاهک سپرد و سندی آن حضرت را در زندان مسموم کرد و چون آن حضرت از سم وفات یافت سندی جسد آن حضرت را به فقها و اعیان بغداد نشان داد که ببیند در بدن او اثر زخم یا خفگی نیست. بعد او را در باب التبن در موضعی به نام مقابر قریش دفن کردند. تاریخ وفات آن حضرت را جمعه هفتم صفر یا پنجم یا بیست و پنجم رجب سال ۱۸۳ ق در ۵۵ سالگی گفته اند.